Maria Lorenc była działaczka społeczna i animatorka kultury, a także poetką ludową. Była założycielką i długoletnią przewodniczącą Koła Gospodyń Wiejskich w Łobdowie. Inicjowała przedsięwzięcia, które wzbogacały życie mieszkańców i integrowały lokalną społeczność – szczególnie w trudnych realiach PRL-u. Organizowała kursy kulinarne i spotkania kobiet, uroczystości z okazji Dnia Matki, świąt kościelnych czy lokalnych dożynek, przedstawienia i spotkania w szkole oraz działania wspólnotowe.
Do Łobdowa przybyła wraz z księdzem Aleksandrem Lewańczykiem, którego poznała wcześniej w Świedziebni. Na miejscowej plebanii pełniła rolę gospodyni, dbając zarówno o dom, jak i o codzienne funkcjonowanie parafii.
Była osobą niezwykle zaangażowaną w życie wspólnoty – z oddaniem stroiła kościół, przygotowywała dekoracje z polnych kwiatów, pomagała przy uroczystościach i świętach. Odpowiadała również za organizację życia plebanii oraz utrzymywanie kontaktów z parafianami, stając się nieocenionym wsparciem i prawą ręką księdza.
Choć zawodowo nie była formalnie związana z oświatą, odgrywała ogromną rolę w życiu szkolnym. Wspierała nauczycieli i rodziców, szczególnie w organizacji wydarzeń kulturalnych – przedstawień, jasełek czy akademii szkolnych. W latach 60. XX wieku, gdy szkoła tętniła życiem, była uznawana za jej „dobrego ducha” – obecna, pomocna, inspirująca. Jej działalność społeczna szła w parze z pasją literacką. Maria miała talent literacki i romantyczną duszę – określono ją jako „romantyczkę”. Pisała wiersze okolicznościowe – m.in. z okazji wesel, jubileuszy, urodzin. Część jej twórczości zachowała się u osób prywatnych, m.in. w domu jednej z mieszkanek Łobdowa. Wiersze te były tak dobre, że zdarzały się sytuacje, gdy inni przypisywali je sobie.
Autor powyższego tekstu: M.L.
Maria Lorenc urodziła się w 1915 roku i pochodziła ze Świedziebni. Miała brata marynarza oraz siostrę w Gdyni. Po odejściu z Łobdowa zamieszkała w Brodnicy, gdzie też zmarła i została pochowana.
Jej zdolności organizacyjne i umiejętność budowania relacji sprawiały, że potrafiła dotrzeć zarówno do starszego, jak i młodszego pokolenia. W swojej społeczności była osobą doskonale znaną, a przy tym niezwykle szanowaną i cenioną. Posiadaną charyzmą wpłynęła na rozwój życia kulturalnego, społecznego i religijnego Łobdowa. Stała się niekwestionowanym autorytetem dla swojej społeczności – potrafiła jednocześnie wymagać i wspierać, doradzać i inspirować.
Wspominana jest jako kobieta z klasą, elegancka i bardzo inteligentna. Była elokwentna, uprzejma, pracowita i pomocna; zawsze odnosiła się z szacunkiem i kulturą. Mówiono o niej, że z niczego potrafiła zrobić coś – miała ogromną kreatywność i zmysł estetyczny. Dla lokalnej społeczności była jak „druga matka”, troskliwa i zaangażowana.
Autor powyższego tekstu: M.L.
Wspomnienia o Marii Lorenc niezmiennie podkreślają jej niezłomność, empatię oraz głębokie oddanie wspólnemu dobru. Dla wielu pozostaje nie tylko pięknym wspomnieniem, ale i wzorem do naśladowania.
"Pani Maria trzymała w ręcach to wszystko.
Wieś bardzo ją szanowała. Szacunek miała wielki.
Kiedyś szacunek w ogóle do nauczyciela, do księdza, był inny, rodzice się odnosili, a dziś to..."
Autor powyższego tekstu: M.L.
