Maria Barylska z dniem 3 października 1957 r. otrzymała pracę w Urzędzie Pocztowo-Telekomunikacyjnym w Wąbrzeźnie w centrali telegraficznej. Nie mając perspektyw na samodzielne mieszkanie w rodzinnym mieście, z dniem 1 września 1965 roku z mężem zamieszkała w Rywałdzie Królewskim i pracowała w Gromadzkiej Radzie Narodowej w Rywałdzie na stanowisku referenta podatkowego.
Reforma administracyjna kraju spowodowała, że w dniem 31 grudnia 1968 roku zlikwidowano wiele gromad, między innymi Gromadę Rywałd Królewski. W tej sytuacji Barylscy zamieszkali w Książkach i tam od 2 stycznia 1969 roku podjęli pracę w Gromadzkiej Radzie Narodowej –Maria na stanowisku sekretarza gromadzkiego. Za swą działalność w roku 1974 odznaczona została Medalem 30-lecia Polski Ludowej, w 1977 roku zdobyła srebrną odznakę Zasłużonego działacza „Ligi Obrony Kraju”, natomiast w roku 1978 odznaczona została Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Kolejna reforma administracyjna kraju spowodowała utworzenie w miejsce gromad - gmin, a w miejsce Gromadzkich Rad Narodowych - Urzędów Gmin. W Urzędzie Gminy w Książkach Maria pracowała na stanowiskach Sekretarza Urzędu i w latach 1982-1990 Naczelnika Gminy. Szereg udanych przedsięwzięć zaowocował zdobyciem: w 1981 roku brązowej odznaki za zasługi w ochronie porządku publicznego, w 1983 roku wyróżniona została Odznaką Honorową za zasługi w ruchu przeciwalkoholowym, w 1984 roku zdobyła odznakę Zasłużonego Pracownika Państwowego oraz medal 40-lecia Polski Ludowej, w 1985 roku za 20-lecie wyróżniającej pracy w urzędach państwowych odznaczona została Złotym Krzyżem Zasługi oraz Srebrnym Medalem za zasługi dla pożarnictwa. W 1986 roku otrzymała brązowy medal za zasługi dla obronności kraju oraz odznakę honorową za zasługi dla oświaty – warto nadmienić, iż w tym roku oddano do użytku nowy budynek Szkoły Podstawowej w Książkach.
W II połowie 1990 roku podjęła pracę w Urzędzie Rejonowym w Wąbrzeźnie w Wydziale Geodezji i Gospodarki Gruntami. Pracowała tam do czasu przejścia na emeryturę, w dniu 1 września 1995 roku, po 37 latach pracy.
W 1994 roku wystartowała w Wąbrzeźnie w wyborach do samorządu terytorialnego i została zaakceptowana przez swoich wyborców, a następnie nowo wybrani radni powierzyli jej funkcję Przewodniczącej Rady Miasta Wąbrzeźna. Z okazji 750-lecia nadania praw miejskich miastu Wąbrzeźno w auli Ratusza Miasta wmontowano pamiątkowy witraż, na którym uwieczniono osoby funkcyjne, w tym imię i nazwisko Marii Barylskiej.
Autor powyższego tekstu: M.L.
Do 1946 roku wychowywana była przez Mamę, ponieważ Ojciec brał udział w II wojnie światowej, a po jej zakończeniu był internowany przez Rosjan do Charkowa, skąd powrócił we wrześniu 1946 roku. Po zakończeniu wojny uczęszczała do przedszkola w Wąbrzeźnie przy ulicy Wolności – prowadzonego m.in. przez siostry zakonne. Do niedawna w tych pomieszczeniach mieściła się Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna.
Jej szkołą podstawową była szkoła Nr 2 przy ulicy Wolności, a średnią Liceum Ogólnokształcące im. Zygmunta Działowskiego. Po tragicznej śmierci ojca Konrada w roku 1957, w wieku 17 lat przerwała naukę w liceum dziennym i ostatnią klasę skończyła w systemie zaocznym.
Miesiąc po śmierci ojca na świat przyszedł jej najmłodszy brat, a Maria przez dwa lata była jedynym żywicielem rodziny.
W styczniu 1959 roku poznała Jerzego Barylskiego – w owym czasie ucznia ostatniej klasy Technikum Zootechnicznego w Bielicach koło Mogilna, a mieszkającego w Wąbrzeźnie przy tej samej ulicy – Mickiewicza. Ślub cywilny z Jerzym zawarła 27 lutego 1960 roku
w Wąbrzeźnie, a kościelny 8 września 1960 roku w Kościele Najświętszej Marii Panny w Toruniu. W roku 2010 została odznaczona przez Prezydenta RP medalem za długoletnie pożycie małżeńskie.
Jako państwowiec z krwi i kości, Maria Barylska oddana była sprawom gminy Książki i miasta Wąbrzeźno. Zawsze pomocna, uczynna
i uczciwa zjednywała ludzi wokół siebie. Z należytym zaangażowaniem, wysoką kulturą osobistą i starannością poświęcała się pracy i powierzonym obowiązkom, godnie reprezentując jako przewodnicząca Radę Miasta Wąbrzeźno, a wcześniej jako naczelnik gminę Książki, o czym świadczą zdobyte na przestrzeni lat liczne odznaczenia, dyplomy oraz podziękowania.
Prywatnie Marię pasjonowały podróże, ogrodnictwo, fotografia, nowinki technologiczne, literatura oraz rozbudowa rodzinnego drzewa genealogicznego, do którego dorzuciła niejedną cenną cegiełkę.
Autor powyższego tekstu: M.L.
